İçeriğe geç
Hıdır Göktaş Gazeteci · Ankara

Gazete · 8 Ekim 1988

“PKK 3 Türk’ü esir aldı!”

Bekaa’da yapılan Öcalan röportajından çıkan, esir tutulan kişilerle ilgili haber. 8 Ekim 1988’de Gazete Gazetesi’nin ilk sayısının manşeti oldu; röportajı yapan Nuray Şirin’le ortak imzalı. [2]

Gazete, 8 Ekim 1988: “PKK 3 Türk’ü esir aldı!” — kapakGazete, 8 Ekim 1988: “PKK 3 Türk’ü esir aldı!” — sayfa

Metin

Gazete, 8 Ekim 1988, birinci sayfa ve iç sayfa. Sayfa fotoğrafının sağ kenarında kesilen birkaç sözcük cümlenin akışından tamamlandı; aynı sayfadaki başka bir haber (“Tuzla’da çatışma”) alınmadı.

Birinci sayfa

Gazete gitti, gördü, görüntüledi

PKK 3 Türk’ü esir aldı!

Bölücü teroristlerin lideri Apo ve esir tuttuğu 3 Türkle konuştuk…

Nuray GÖKTAŞ · Hıdır GÖKTAŞ

  • Türk esirlerden biri, asker kaçağı olarak gittiği Lübnan’da inşaat işçiliği yapmak isterken, PKK’nın tuzağına düşen Bölükbaşı Çabuk…
  • Diğeri, Mardinli Cemil Beyen. O da işçi olarak çalışmaya Lübnan’a gidince, PKK militanlarının oyununa gelmiş.
  • 3. esir Türk, Osman Tokat… Almanya’da çalışırken Hollanda’ya siyasi iltica talebinde bulunmuş. İsteği kabul edilmeyince, Türkiye’ye dönmüş. Ve bir yıl önce Lübnan’a girerken, bölücü teroristler tarafından yakalanıp esir alınmış…

İç sayfa

ANKARA, (Gazete) – Yasa dışı PKK örgütünün, Suriye ile Lübnan arasındaki Bekaa Vadisi’nde bulunan bir eğitim kampında en az üç Türk’ün esir bulunduğu belirlendi.

Söz konusu eğitim kampının, güvenlik kuvvetlerimizce bölücü terör örgütüne karşı gerçekleştirilen operasyonlardan birinde ölü olarak ele geçirilen Mahsum Korkmaz’ın adını taşıdığı, bu kampta esir tutulan Türklerin ise biri asker kaçağı Bölükbaşı Çabuk olmak üzere Osman Tokat ve Cemil Beyen adlı kişiler olduğu saptandı.

Güneydoğu Anadolu’da bugüne kadar aralarında kundaktaki bebeklerin de bulunduğu yüzlerce masum yurttaşımızı ve güvenlik görevlilerimizi öldüren bölücü örgüt PKK’nın Bekaa Vadisi’ndeki eğitim kampına girmeyi başaran bayan muhabir arkadaşımız, gördüklerini şöyle anlattı:

“Örgütün eğitim kampındaki binalardan birisine silahlı iki militanın eşliğinde götürüldüm. Tek bir odadan oluşan ve duvarlarında örgüt lideri Abdullah Öcalan’ın (Apo) büyük boy resimlerinin asıldığı odadaki tahta sıralarda üç kişi oturuyordu.

Karşımda oturan kişiler, haki renk elbise giymişlerdi. Örgüt militanları, ellerindeki esir Türklerden üçünün bu kişiler olduğunu söylediler.

Esir düşen asker kaçağı

Aralarında en genci olan Bölükbaşı Çabuk, 1967 yılında Sivas’ın Zara İlçesi’ne bağlı Yoleren Köyü’nde doğduğunu, ilkokulu bitirdikten sonra İstanbul Kemerburgaz’a gittiğini ve bazı kömür şirketlerinde çalıştığını anlattı. Çabuk, daha sonra askere gitmiş. Önce Van’daki acemi birliğine verilmiş, sonra Gaziantep’teki 122. Jandarma Birliği’ne, oradan da Kilis 2. Tabur 5. Bölüğe gönderilmiş. Bölükbaşı, askere gitmeden önce Kürtçe ve Arapça biliyormuş. Sınırın yakın oluşundan yararlanarak bir gün firar etmiş birliğinden ve Suriye sınırını gizlice geçmiş. Adını hatırlayamadığı bir Kürt köyünde yedi gün kalmış. Kendisine askerdeyken zulüm yapıldığı hikâyesi anlatmış ve daha sonra Şam’a geçmiş.”

Arkadaşımız, Bölükbaşı Çabuk’un kendisine yürüyerek Şam’dan Lübnan’a geçtiğini söylediğini, buna pek inanmadığını bildirdi. Çabuk, Lübnan’da Setira Şehri’nde bir otelde kalmaya başladığını anlatmış ve şöyle devam etti:

“Birkaç gün sonra yanıma bir işçi geldi ve inşaatlarda çalışmak isteyip istemediğimi sordu. Ben kabul ettim, ama bu işçiyle birlikte gittiğim yerin bir inşaat değil, PKK kampı olduğunu anladım. Beni sorguya çektiler, hiç konuşmadım, ama iki ay boyunca hiçbir yere çıkarmayınca tüm olanı biteni anlattım.”

İki esir Türk ise işçi…

Arkadaşımızın PKK eğitim kampında gördüğü ikinci esir Türk, 26 yaşındaki Osman Tokat olmuş. Konya’nın Kulu İlçesi’ne bağlı Acıkuyu Köyü’nde doğan Osman Tokat, liseyi bıraktıktan sonra 1979 yılında Almanya’ya işçi olarak gitmiş. Frankfurt ve Wuppertal’de çalışmış. Tokat, 1984 yılı haziran ayında Hollanda’ya geçmiş ve siyasi mülteci olarak başvurmuş. Bir yılı aşkın süre Danak’ta kalmış, ancak 1985 Eylül ayında Hollanda yabancılar polisinden iltica isteminin kabul edilmediği bildirilince Türkiye’ye, köyüne dönmüş. Tokat, arkadaşımıza öyküsünün bundan sonraki kısmını şöyle anlattı:

“1987 yılı eylül ayında Konya Emniyet Müdürlüğü’nden aldığım pasaportla Suriye’ye geçtim. Halep’in Afrin İlçesi ve Senara Köyü’nde 40-45 gün kadar kaldım, iş bulamayınca Lübnan’a gitmeyi kararlaştırdım, ama 18 Ekim 1987 günü Lübnan’a girerken PKK militanları tarafından yakalandım.”

Osman Tokat, arkadaşımıza kampa getirildiği tarihte, aralarında askerlerin de bulunduğu 10 kadar esir Türk gördüğünü söyledi. Tokat ile görüşmesinin devamını arkadaşımız şöyle anlattı:

“Tokat, bana kampa getirildiği tarihte, aralarında askerlerin de bulunduğu 10 kadar esir Türk gördüğünü söyledi. Örgüt elemanlarına, bu kişilerle de görüşmek istediğimi bildirdim, ama kabul etmediler. Bunun üzerine Osman Tokat’a halen kampta kaç tane esir Türk bulunduğunu sordum, ancak militanlar Tokat’ın cevap vermesini engellediler.”

“Örgütün eğitim kampında tek odalık binada bana esir Türk olarak gösterilen üçüncü kişi Cemil Beyen’di. Beyen, 1947, Mardin–Nusaybin doğumluymuş. Ailesi halen Nusaybin’de yaşıyormuş. Lübnan’da işçilik yaptığını, sık sık Türkiye’ye gelip gittiğini, ancak ailesini son ziyaretten dönerken PKK militanlarına esir düştüğünü anlattı.

Üç esirin de fotoğraflarını çektim. Örgüt lideri durumundaki Apo, daha önce de böyle bazı kişileri esir aldıklarını, eğittikten sonra örgüte kazandırdıklarını ve Avrupa ülkelerinde görevlendirdiklerini söyledi. Apo, ‘Şu an elimizde bulunan rehineler de bize güven verirlerse, onlara da aynı imkânı sağlayabiliriz’ dedi.”

Bekaa Vadisi’ndeki eğitim kampına girmeyi başaran arkadaşımız, Apo’nun Türkiye’ye yönelik tehditler savurduğunu, özellikle Avrupa ülkelerinde kendilerini savunmak için elçiliklere karşı “savaş geliştirebileceklerini” söylediğini de sözlerine ekledi.

Haberin hikâyesi

Böylece birkaç ay önce Güneş’te bir anlık gördüğüm kişi temsilci olarak gelmişti büroya. Gazete çıkacak ve ilk güne manşet aranıyor. Beni çağırdı Birler ve “Apo röportajında başka şeyler var mı?” diye sordu. Öcalan röportajı yasaklı olduğu için yayınlanamıyor. Ben de Nuray’la konuşup bilgi vereceğimi söyledim. Esirler bölümü var ama onu Nuray’la konuşmadan söylemedim, konuştuk ve Nuray “Olabilir, kullansınlar” dedi.

Bunun üzerine bilgi verdim Birler’e, röportajı, fotoğrafları verdik bu kez haberin imzası sorunu çıktı. Haberin benim imzamla yayınlanmasını ben istemedim, röportajı yapan Nuray çünkü ama Nuray da gazetenin çalışanı değil ve kamuda çalışmaya başlamış. Sonuçta ikimizin imzasıyla haberin çıkması konusunda fikir birliğine vardık ama Nuray’ın iş yerinde sorun çıkması durumu var. Bunun üzerine Nuray basın bürosunun başındaki Işıl Alatlı ile konuştu. Işıl Hanım, “Benim açımdan sorun yok ama yine de başkana soralım” demiş ve birlikte Toplu Konut ve Kamu Ortaklığı İdaresi Başkanı Bülent Gültekin’in yanına çıkıp durumu anlatmışlar. Bülent Bey de, “Bu görüşme, sen buraya başlamadan ve gazeteciyken yapılmış. Bir sorun olmaz” demiş.

Bu gelişmeler üzerine haber “PKK üç Türk’ü esir aldı!” başlığıyla Gazete Gazetesi’nin 8 Ekim 1988 tarihli ilk sayısının manşeti olarak yayınlandı. Haberde ise ikimizin imzası ve Nuray’ın Öcalan’la görüşme fotoğrafı yayınlandı. Haber üzerine Genelkurmay askeri savcılığınca soruşturma açıldı, gidip ifade verdik ama hakkımızda dava açılmadı.

Hıdır Göktaş’ın anlatımı: “Meslekte 40 yıl…. Dünden bugüne yaşananlar ve mesleki gözlemler | İkinci bölüm: Nokta’dan ayrılma, Öcalan röportajı, Güneş Gazetesi ve kitaplar” (ilk yayın: Medyascope, Temmuz 2024).

← Arşiv ve meslek çizgisi