Ne olacak bu memleketin hali!

Memleket memleket olalı böyle hali pür melali görmedi. Her şey bir birine girmiş-karışmış durumda. Kim kimden yana, kim kimin kuyusunu kazıyor, kim kiminle gecici ittifaklar kuruyor belli değil; bir toz duman, bir toz duman değme gitsin. Yerel seçimler şafak attı 6 gün. Ancak öyle bir altı gün ki her bir günü bir ömre bedel. Nereden ne ses kaydı, nereden ne görüntü çıkacağı, buna karşılık ne tür atak yapılacağı beklentileri ve savaş tamtamları eşliğinde geçecek bir 6 gün.

Seçim sonuçları bir çok siyasinin geleceğe ilişkin planlarını, hedeflerini ve hatta kaderini de yakından etkileyecek; kim kaçacak kim göçecek göreceğiz.

Daha nefes almadan YSK bu kez ilk tur oylama tarihini 10 Ağustos Pazar günü olarak belirlediği cumhurbaşkanı seçiminin takvimini açıklayacak. İlk kez halk tarafından seçilecek cumhurbaşkanı için YSK’nın açıklayacağı takvim ve adaylık, propaganda süreçleri hep ilk olacak. Ancak 30 Mart yerel seçimlerinin sonucu yeni bir anayasa değişikliği tartışması ve çalışmasını da beraberinde getirebilir. Erdoğan sonuçları köşke çıkma beklentileri yolunda yeterli görmezse Meclis’teki çoğunluğuna güvenerek köşke çıkabilmek için eskiye dönüş, cumhurbaşkanının Meclis tarafından seçilmesi konusunda bir girişimde bulunabilir mi? Ancak zaman darlığından dolayı bu konuda 367 milletvekilinin oyuna ihtiyacı var, çünkü anayasa değişikliği için sandalye sayısı anayasayı değiştirmeye yeterli değil.

Bu konuda pakete ne tür ödünler koyarak kendini köşke taşıyacak değişiklik için ittifak arayışına girebilir, orası muamma; tam bekle-gör durumu geçerli.

CHP beklediği oy artışını sağlayamazsa cumhurbaşkanlığı seçimi süreci öncesinde ve 2015’de yapılacak -eğer erken seçim kararı alınmazsa- milletvekili genel seçimleri sürecinde kendi içinde liderlik tartışması yaşayacaktır; bu kaçınılmaz görünüyor.

Bu süreçte kıyıda ağır-aksak ilerleyen çözüm sürecinin ne olacağı da ortada kalacak gibi… Her ne kadar bu konu bir devlet politikası olarak yürütülüyor olsa da siyasi otoritenin balirsizleştiği, güç yitirdiği bir ortamda adım atmak, risk almak beraberinde siyasi bedel ödemeyi de getirebilir. Bu belirsizlik Kürtlerin siyasi aktörleri tarafından nasıl okunacak ve ne tür bir tavırla karşılanacak, bu da çok bilinmeyenli bir denklem olarak ortada.

Uluslararası konjonktür ve tepkilerden, ekonomik gelişmeler ve tepkilerden soyutlayarak dahi baksak, durum hiç iç açıcı değil.